Αν κλείσω τα μάτια και σκεφτώ τη λέξη «κομψότητα» από το 1985, το μυαλό μου δεν πάει σε μεταξωτά υφάσματα. Πάει σε κάτι που μοιάζει με στολή παίκτη του American Football, αλλά σε έκδοση για το γραφείο. Ναι, μιλάω για τις βάτες. Εκείνη την εποχή, αν οι ώμοι σου δεν έφταναν στα αυτιά σου, ένιωθες απλά… γυμνή.
Ας το παραδεχτούμε: η γυναίκα των 80’s ήταν ένας συνδυασμός αεροβικής των Power Rangers και πρωταγωνίστριας στη «Δυναστεία». Και το καλύτερο; Πιστέψαμε ότι αυτές οι τάσεις θα έμεναν θαμμένες στο χρονοντούλαπο της ιστορίας μαζί με τις κασέτες VHS. Πόσο λάθος κάναμε!
Το «Survival Kit» της τότε (και της τώρα) γυναίκας
Για να επιβιώσεις στα 80’s χρειαζόσουν τρία βασικά πράγματα:
- Λακ (σε ποσότητες που θα μπορούσαν να τρυπήσουν το όζον μόνα τους): Το μαλλί έπρεπε να έχει το ύψος και την αντοχή αρχιτεκτονικού οικοδομήματος. Η φράντζα-υπερπαραγωγή δεν ήταν χτένισμα, ήταν στάση ζωής.
- Neon χρώματα: Αν δεν φωσφόριζες στο σκοτάδι σαν τροχονόμος, δεν ήσουν αρκετά «in». Σήμερα το λέμε «fluo» και το φοράμε στα sneakers μας, αλλά τότε το φοράγαμε από το καλσόν μέχρι το σκουλαρίκι-κρίκο.
- Κολάν (τα λεγόμενα leggings): Τότε ήταν το απαραίτητο αξεσουάρ για την αεροβική της Jane Fonda. Σήμερα; Είναι η στολή που φοράμε για να πάμε σούπερ μάρκετ, υποδυόμενες ότι μόλις βγήκαμε από το γυμναστήριο.
Γιατί η μόδα των 80’s είναι ο «Terminator» των τάσεων;
Θα επιστρέψει. Πάντα επιστρέφει. Τα oversized σακάκια που βλέπεις σήμερα στις βιτρίνες; 80’s. Τα ψηλόμεσα τζιν (mom jeans) που μας έκαναν να αναρωτιόμαστε πώς αναπνέαμε; 80’s. Τα scrunchies στα μαλλιά που κάποτε θεωρούνταν η απόλυτη «καταστροφή» από τους στυλίστες των 90’s; Είναι και πάλι εδώ, περήφανα και βελούδινα!
Η γυναίκα των 80’s δεν φοβόταν τον όγκο. Ούτε στα μαλλιά, ούτε στα μανίκια, ούτε στην προσωπικότητα. Ήταν η εποχή του «more is more». Και ίσως γι’ αυτό δεν χάθηκε ποτέ. Γιατί βαθιά μέσα μας, όλες θέλουμε λίγη από εκείνη την επαναστατική αυτοπεποίθηση (και ίσως λίγη λιγότερη λακ, για το καλό του πλανήτη).
Note to self: Την επόμενη φορά που θα δεις μια φωτογραφία σου από το ’88 και θα αναρωτηθείς «τι σκεφτόμουν;», θυμήσου: Ήσουν απλά 40 χρόνια μπροστά από την εποχή σου!
«Σου άρεσε αυτό το άρθρο; Μην ξεχάσεις να γραφτείς στο Newsletter μου για να λαμβάνεις τα νέα του Notebook κατευθείαν στο email σου! Βρες με και στο Instagram «
Theodora's Notebook 